W dzielnicy Faubourg de Belfort

W XX wieku Emile Marlin założył pod adresem 2 Faubourg de Montbéliard dom towarowy „Bazard Emile Marlin”. Ten duży sklep oferował szeroki wybór odzieży i artykułów gospodarstwa domowego. Można było w nim znaleźć perfumy, zegarki, biżuterię, meble, naczynia oraz różnego rodzaju narzędzia.
Café du Commerce znajdowała się pod adresem 6 Faubourg de France. Od 1900 roku lokal prowadził Auguste Savy, aż do 1912 roku, kiedy kawiarnia przeszła w ręce Alfreda Reibela. Lokal stał się siedzibą Cercle de la Chambre Syndicale des Entrepreneurs, Société des Anciens Artilleurs, Sapeurs du Génie et Cavaliers du Train oraz Société Philatélique. W 1958 roku kawiarnię przejęli Raymond Munier i jego żona, którzy prowadzili ją do 1976 roku. W nowej dzielnicy handlowej zachowała nazwę Café du Commerce aż do 2010 roku, kiedy odszedł jej ostatni właściciel.
Chapellerie-Fourrures Comte została założona w 1877 roku przez pana Comte. Sklep, mieszczący się pod adresem 17 Faubourg de France, został przejęty w 1898 roku przez Emile’a Jehlena, który był również właścicielem filii pod adresem 83 Faubourg des Vosges. W 1904 roku przebudował cały budynek, w którym mieścił się jego sklep. W 1923 roku przekazał go swojemu synowi Fernandowi, który kierował rodzinną firmą do 1968 roku. Następnie przekazał sklep swojemu synowi Jacques’owi. Zafascynowany swoim zawodem Jacques rozpoczął naukę w wieku 15 lat w szkole kuśnierskiej w Paryżu. Do 2000 roku on i jego żona przekształcili sklep w renomowany punkt sprzedaży odzieży skórzanej i futrzanej.
W 1788 roku sklep z pasmanterią, tkaninami i artykułami nożowniczymi, mieszczący się przy Rue du Manège na Starym Mieście w Belfort, należał do firmy Humbert Clerc et fils. W 1848 roku został przekazany Pierre’owi Touvetowi i jego synowi Charles’owi. W 1906 roku rodzina przeniosła swoją działalność do nowego budynku pod numerem 18 Faubourg de France. W 1958 roku sklep został sprzedany firmie Schwab, która zachowała działy odzieży, tkanin zasłonowych i artykułów pościelowych.
Imprimerie Schmitt, mieszcząca się pod adresem 25 Faubourg de France, była główną księgarnią w Belfort. Założona około 1880 roku przez Jean-Baptiste’a Schmitta pod numerem 40 Faubourg de France, księgarnia wydawała pierwsze mapy i plany miasta. Później przekształcono ją w drukarnię i w 1886 roku przeniesiono pod numer 25. Przez długi czas zakład był dystrybutorem reprodukcji Lwa Bartholdiego. Wyróżniała go rzeźba lwa umieszczona na fasadzie nad drzwiami wejściowymi. Niestety, rzeźba zniknęła podczas prac remontowych przeprowadzonych w latach 50. XX wieku. Po kolejnych dwóch zmianach nazwy syn Jean-Baptiste’a przekazał przedsiębiorstwo Fernandowi Koëlowi w 1927 roku. Księgarnia zakończyła działalność w 2014 roku.
Pod numerem 27 Faubourg de France znajdował się Grand Garage Moderne, założony w 1888 roku przez Henry’ego Meillère’a. W 1912 roku został przejęty przez panów Mulet-Ohler. Zakład został przedstawicielem marki Terrot, ważnego producenta rowerów, motocykli i małych samochodów.
Pod numerem 31 Faubourg de France Emile Fritsch otworzył swoją piekarnię w 1902 roku. W 1912 roku przekształcono ją w bar Petite Taverne, prowadzony przez Luciena Molleta. Kawiarnia oferowała piwo Arlen, produkowane przez firmę Louisa Arlena z Montbéliard.
Grande Taverne, mieszcząca się pod numerem 35 Faubourg de France, była jednym z najsłynniejszych browarów w Belfort. W neogotyckim budynku, wzniesionym w 1908 roku, odbywały się liczne wydarzenia kulturalne, przedstawienia teatralne i koncerty. Od samego początku Grande Taverne była również przystosowana do wyświetlania filmów. Po przejęciu w 1926 roku przez Société nouvelle des cinémas de l’Est lokal szybko stał się ważnym ośrodkiem kinematografii. W 1952 roku obiekt zmodernizowano i przekształcono w kino Rex, które zamknęło swoje podwoje w 1986 roku.
Maroquinerie Mayer mieściła się pod numerem 49 Faubourg de France. Budynki pod numerami 47 i 49 Faubourg de France zostały wzniesione w latach 1872–1873 przez Théodore’a Mayera, dziadka macierzystego poety Léona Deubela (1879–1913), który urodził się pod numerem 49. Rodzina prowadziła tam różne sklepy do 1938 roku. W latach 1874–1876 Louis Deubel, ojciec poety, prowadził Hôtel du Nord, który później przekształcono w restaurację, a następnie w kawiarnię. 11 czerwca 1933 roku na fasadzie umieszczono tablicę pamiątkową.
Na początku XX wieku Hôtel Alsacien, mieszczący się pod numerem 50 Faubourg de France, był prowadzony przez Maison Grave. Ten hotel-kawiarnia-restauracja przeszedł później w ręce Camille’a Quillé. Lokal pozostawał otwarty codziennie do godziny drugiej w nocy. Hotel oferował jak na tamte czasy bardzo komfortowe pokoje, a restauracja serwowała dania z karty o każdej porze.
Na początku XX wieku Le Petit Journal, mieszczący się pod numerem 59 Faubourg de France, był punktem dystrybucji przesyłek oraz ogłoszeń urzędowych. Prowadzona przez Eugène’a Delesalle’a firma kurierska Hachette została przejęta w 1920 roku przez René Schoellera.
Cordonnerie Parisienne pod numerem 61 Faubourg de France była pierwszym sklepem w Belfort specjalizującym się w sprzedaży obuwia. Przedsiębiorstwo zostało założone w 1892 roku przez Luciena Dreyfusa. W latach 1911–1912 oba budynki zajmowane przez sklep obuwniczy zostały zburzone, aby zrobić miejsce dla dużego domu towarowego. Dreyfus zapisał przedsiębiorstwo w spadku urzędowi budownictwa mieszkaniowego HBM, aby uczcić pamięć swojej żony Emmy, która zginęła podczas deportacji. W 2009 roku sklep został przekazany braciom Bochler, a w 2015 roku zakończył działalność.

